Żywienie dziecka z biegunką



Co to jest biegunka?

Biegunka - jest, to stan w którym dziecko oddaje dwukrotnie więcej stolców niż zazwyczaj. Mogą mieć one zmieniony charakter (być wodniste lub półpłynne) i zawierać krew, śluz lub ropę. W przypadku dzieci karmionych sztucznie biegunkę rozpoznaje się, gdy dziecko oddaje 3 lub więcej luźnych lub wodnistych stolców w ciągu 24 h.

Ta zasada nie dotyczy dzieci karmionych piersią, ponieważ mogą one oddawać kilka lub nawet kilkanaście luźnych stolców na dobę. W tym przypadku biegunkę rozpoznajemy, gdy dziecko oddaje dużo więcej stolców niż zazwyczaj.
Biegunka, to stan, który może się przerodzić w ciężką chorobę, a im dziecko jest młodsze, tym jest ona bardziej niebezpieczna, ponieważ mniejsze dziecko łatwiej się odwadnia.

Jak zapobiegać odwodnieniu przy biegunce?

1. Nawadnianie doustne - najlepiej nadają się do tego płyny nawadniające, które można dostać w aptece. Zawierają one sód, potas, glukozę, co pozwoli na szybkie uzupełnienie utraconych elektrolitów. Przy podawaniu takich płynów należy stosować się do instrukcji producenta. Popularne są np. Orsalit, Gastrolit.

2. Oprócz podawania dziecku specjalnych płynów można także podawać wodę, herbatę bez cukru (najlepiej miętową, koperkową lub rumiankową), musy, bądź zupy (np. marchwiankę). Płyny powinno się podawać od chwili wystąpienia biegunki, małymi porcjami, aby nie dopuścić do odwodnienia. Dziecko powinno pić bez ograniczeń, a dodatkowo po każdym luźnym stolcu powinno otrzymać od 50-100 ml płynów dodatkowo.

3. W przypadku silnej biegunki, wymiotów, bólu brzucha warto skontaktować się z lekarzem, który w razie potrzeby skieruje do szpitala, rozpocznie leczenie i nawadnianie dożylne.

Żywienie dziecka z biegunką

Dziecko, które cierpi z powodu biegunki, powinno otrzymywać takie same pożywienie, jakie było stosowane przed biegunką. Nie należy dziecka głodzić. Jeżeli dziecko jest karmione naturalnie, to oprócz nawadniania należy kontynuować karmienie przez cały okres trwania biegunki.

Natomiast u niemowlęcia karmionego sztucznie oprócz nawadniania należy kontynuować karmienie, co trzy godziny.
Wyjątkiem są pierwsze cztery godziny u dziecka odwodnionego. Wtedy stosuje się samo nawadnianie, a dopiero po uzupełnieniu niedoborów wody i elektrolitów można powrócić do żywienia sprzed biegunki.
U dziecka karmionego mlekiem modyfikowanym zazwyczaj nie ma potrzeby stosowania innych niż do tej pory mieszanek bądź rozcieńczania mleka.

U starszych dzieci można zastosować dietę lekkostrawną.
W czasie biegunki najlepiej podawać gotowany ryż, kleik ryżowy, sucharki, gotowaną, startą marchewkę czy marchwiankę. Można również zaserwować pieczone jabłko. Takie posiłki nie obciążą już chorego układu pokarmowego.

Nie należy podawać produktów smażonych, ostrych, ciężkostrawnych. Zalecam także unikanie chleba i produktów zawierających gluten, ponieważ może on dodatkowo podrażniać jelita. Nie podajemy również soków owocowych, napojów gazowanych czy coli. Takie produkty zawierają dużą ilość cukru, co może być przyczyną zwiększenia biegunki.

Przykładowe posiłki, które można zaserwować dziecku z biegunką

Kleik ryżowy:

Ryż w torebkach
1 litr wody
Sól
Masło

Ryż w torebkach wsypać do garnka i zalać wodą (100 g ryżu na litr wody). Po ugotowaniu ryżu należy maksymalnie zmniejszyć ogień, a następnie gotować jeszcze przez godzinę. W trakcie gotowania należy mieszać ryż.
Przed podaniem można kleik delikatnie posolić lub dodać masła i wymieszać.

Marchwianka:

50 dag oczyszczonej marchewki
1 litr wody
Sól

Oczyszczoną marchew należy pokroić, gotować przez godzinę z dodatkiem soli, a następnie zmiksować. Zagotować, schłodzić i podawać dziecku do picia (do smaku można dodać glukozę).

Co robić, gdy dziecko nie chce jeść?

W takim wypadku nie należy zmuszać dziecka do jedzenia, można zaproponować mu rzeczy lekkostrawne.
Należy jednak pilnować, aby dziecko piło płyny, co zapobiega odwodnieniu. Można podać zupę lub inny zmiksowany posiłek.
Dziecko o wiele chętniej zje bardzo małe porcje, ale podawane często (nawet 6-7 maleńkich porcji) niż duże, ale podawane rzadko.
Tutaj można podawać, to co dziecko lubi np. chrupki kukurydziane, puree z bananów. Jednak jeżeli dziecko przez dłuższy czas odmawia jedzenia (zazwyczaj jest to jedna doba), a dodatkowo nie pije i jest odwodniona należy udać się do lekarza.

W jaki sposób można pomóc alkoholikowi?



W poprzednich dwóch częściach artykułu zostały omówione fazy i mechanizmy choroby alkoholowej. W tym artykule zajmiemy się “praktyczną częścią” czyli tym w jaki sposób można zauważyć u siebie lub u bliskiej osoby objawy choroby, jak można pomóc alkoholikowi oraz w jakie są sposoby leczenia (czy raczej zaleczenia) alkoholizmu.

Jak zostało wspomniane w poprzednich artykułach alkoholizm jest chorobą, która jest przewlekła, postępująca i nieuleczalna (a nawet śmiertelna). Jednak jest możliwe jej zaleczenia poprzez uczestnictwo w terapii przeciwalkoholowej i nauczenia się regulowania emocji w inny sposób niż przy użyciu alkoholu.

Jak każda choroba alkoholizm również daje widoczne objawy po których istnieje możliwość rozpoznania tego, że mamy do czynienia właśnie z tą chorobą.
Dzięki temu osoba chora lub jej najbliżsi wiedzą, że dzieje się coś złego.

Oto najważniejsze objawy choroby alkoholowej:

- Potrzeba zwiększenia ilości spożywanego alkoholu, ponieważ dotychczasowa dawka przestała działać (zwiększenie tolerancji na alkohol).
- Picie alkoholu w celu zapomnienia o problemach i negatywnych emocjach.
- Picie alkoholu w celu nagrodzenia siebie za dobrze wykonane zadanie (np. wytrzymanie w abstynencji obiecaną ilość czasu).
- Szukanie okazji do picia (np. organizowanie imprez na których jest alkohol, wpraszanie się do znajomych z butelką wina itp.).
- Ukrywanie alkoholu nawet w dziwnych miejscach np. w koszu na brudną bieliznę.
- Picie alkoholu w samotności i w ukryciu przed innymi (żeby rodzina nie widziała) np. alkoholik idzie do łazienki wziąć kąpiel, puszcza wodę do wanny i w tym czasie otwiera puszkę piwa (woda zagłusza charakterystyczny dźwięk otwieranej puszki).
- Nieudane próby picia kontrolowanego.
- Izolowanie się od bliskich osób (osoba, która była dotychczas towarzyska zamyka się w sobie, nie chce się spotykać z innymi np. mówi, że ma dużo pracy).
- Picie alkoholu przed ważnymi wydarzeniami i zadaniami w życiu alkoholika.
- Niezauważanie, bagatelizowanie szkód wyrządzonych pod wpływem alkoholu.
- Na dalszym etapie choroby są widoczne zaniedbania higieniczne i zdrowotne.
- Zaniedbanie życia osobistego i zawodowego.

Leczenie uzależnienia

Warto podkreślić, że istnieją dwie drogi, które są skuteczne w leczeniu uzależnień. Terapia przeciwalkoholowa i mitingi Wspólnoty Anonimowych Alkoholików.
Żadne leki, wszywki, przysięganie przed ołtarzem nie są formami leczenia, ponieważ jest to oparte tylko i wyłącznie na strachu lub nacisku innych osób, a nie na chęci chorego, aby zmienić swoje życie.

Trzeba to jasno powiedzieć: leczenie nigdy nie da pozytywnego skutku jeżeli alkoholik sam nie będzie chciał sam się leczyć. Wszelkie naciski ze strony innych czy nawet terapia zasądzona przez sąd nic nie dadzą jeżeli alkoholik nie zrozumie, że jest chory i potrzebuje pomocy, bo sam sobie z tym nie poradzi.

Terapia przeciwalkoholowa

Odbywa się w ośrodkach stacjonarnych lub ambulatoryjnie, w dziennych oddziałach terapii uzależnień od alkoholu. Stosowane rodzaje terapii, to: terapia indywidualna, terapia grupowa, warsztaty i psychoedukacja. Zazwyczaj terapia zaczyna się od detoksykacji czyli odtrucia organizmu w warunkach oddziału szpitalnego.
Trwa ona zazwyczaj osiem dni i polega na podawaniu choremu witaminowych wlewów kroplowych (szczególnie witamin z grupy B) oraz w zależności od potrzeb leków hamujących alkoholowy zespół abstynencyjny oraz leków uspokajających i nasennych.

Po detoksykacji uzależniony ma możliwość wzięcia udziału w terapii podstawowej (edukacyjnej). Trwa ona osiem tygodni i odbywa się w oddziałach stacjonarnych lub dziennych. Jest to terapia grupowa z co najmniej trzema spotkaniami indywidualnymi z terapeutą uzależnień. Podczas trwania tej terapii uzależniony dowiaduje się co to jest choroba alkoholowa, jakie są jej fazy i mechanizmy, co bardzo często pomaga mu zrozumieć, że jest chory i stanowi wstęp do zmiany swojego życia.

Po ukończeniu terapii podstawowej jest możliwość podjęcia terapii pogłębionej, gdzie wchodzi się “w głąb siebie” i dowiaduje się jakie emocje i wydarzenia w życiu były przyczyną picia. Są także grupy tematyczne np. grupa radzenia sobie z głodami alkoholowymi czy grupa zapobiegania nawrotom.
Prowadzone są również warsztaty, które mają na celu np. nauczyć uzależnionego w jaki sposób można sobie radzić z negatywnymi emocjami czy z agresją.

Mitingi Wspólnoty Anonimowych Alkoholików

Wspólnota Anonimowych Alkoholików jest wspólnotą ludzi uzależnionych od alkoholu.
Spotykają się oni zazwyczaj raz w tygodniu w określonym miejscu i o określonej godzinie na tak zwanym mityngu, na którym rozmawiają o tym w jaki sposób radzić sobie z uzależnieniem i jak zmienić swoje życie. Mityng trwa zazwyczaj od 1,5 do 2 godzin. Wspólnota pracuje na programie “12 Kroków i 12 Tradycji”, który pomaga zmienić życie osób uzależnionych.

Co ciekawe na mityngach nie ma ani terapeutów uzależnień, ani psychologów czy lekarzy. Wspólnotę stanowią sami uzależnieni.
Zazwyczaj raz w miesiącu grupa ma mityng otwarty, na który może przyjść każdy bez konieczności osobistego identyfikowania się z problemem. Na mityngu otwartym jest się zupełnie anonimowo, nikt nie pyta kim jesteś i po co przyszedłeś, można zadawać pytania, a nawet zaproponować temat.

W zasadach grup na centralnym miejscu znajduje się anonimowość. Oznacza to zobowiązanie dla uczestników do zachowania wyłącznie dla siebie poruszanych na mityngu spraw, zwłaszcza co do obecnych osób i zasłyszanych na mityngu zdarzeń.

W jaki sposób można pomóc alkoholikowi?

Wskazana jest spokojna, rzeczowa rozmowa w toku której osoba bliska wskaże na narastający charakter uzależnienia i na szkody nim spowodowane. Poda także dostępne sposoby leczenia (o których było wyżej).
Ważne jest także, aby wiedzieć w jaki sposób nie pomagać osobie uzależnionej.

Czego nie wolno robić?

- Załatwiać spraw za alkoholika.
- Usprawiedliwiać jego nieobecność w pracy, w szkole czy na uczelni.
- Kupować mu alkohol lub dawać pieniądze na jego kupno.
- Tolerować jego picie w domu lub w Twojej obecności.
- Wykonywać za alkoholika jego obowiązki, aby nikt nie zauważył, że jest on niedysponowany.
- Naprawiać lub usuwać szkody wyrządzone pod wpływem alkoholu.
- Nie rozbierać nie trzeźwego alkoholika, nie przenosić do łóżka, nie czyścić odzieży itp.

Co należy robić?

- Domagać się podjęcia leczenia.
- Domagać się, aby co najmniej współfinansował potrzeby rodziny.
- Zażądać, aby nie pił w domu, a zwłaszcza w obecności dzieci.
- Zgłaszać na policję każdy fakt przemocy fizycznej, psychicznej lub jakiejkolwiek innej.
- BYĆ KONSEKWENTNYM W DZIAŁANIACH!!!

Jeżeli opisane sposoby nie działają należy zgłosić wniosek do Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w celu wszczęcia postępowania o zobowiązanie do leczenia odwykowego. Taki wniosek może złożyć nie tylko rodzina chorego, ale osoba, która z nim mieszka (np. partner, współlokator).

Mechanizmy choroby alkoholowej



W poprzedniej części zostały omówione fazy choroby alkoholowej.
W tym artykule omówię mechanizmy kierujące tą chorobą. To właśnie one sprawiają, zasadnicze trudności w podjęciu decyzji przez zainteresowanego o terapii i o zmianie stylu życia. Najczęściej oddalają te myśli, a z upływem czasu pogłębiają uzależnienie.

Wyróżniamy trzy mechanizmy choroby alkoholowej:

Mechanizm iluzji i zaprzeczania

Ten mechanizm sprawia, że osoba chora zaprzecza, że jest uzależniona od alkoholu, a na wszelkie argumenty w tym temacie odpowiada, że pije bo lubi i w każdej chwili może przestać, co nie jest prawdą, ponieważ jak już wspomniano we wcześniejszym artykule choroba charakteryzuje się brakiem kontroli nad ilością spożywanego alkoholu. Mechanizm iluzji i zaprzeczenia sprawia również, że alkoholik wypiera większość szkód jakie wyrządził będąc pod wpływem alkoholu. Zawsze znajduje usprawiedliwienie dlaczego dane wydarzenie potoczyło się tak, a nie inaczej i próbuje udowodnić, że nie ma w tym jego winy (np. “szef się na mnie uwziął i dlatego mnie zwolnił, przecież to nic złego, że poszedłem na kacu do pracy, wszyscy tak robią”).
Jest to spowodowane tym, że właśnie na skutek działania tego mechanizmu ze świadomości osoby uzależnionej zostają wyparte rzeczywiste przyczyny szkód związanych z nadużywaniem alkoholu. Ponadto u alkoholika wytwarza się pozytywny obraz życia z alkoholem i nie ma w nim miejsca na jakiekolwiek racjonalne i rzeczywiste refleksje.
Dzieje się to w sposób mechaniczny, bez udziału świadomości chorego.

Mechanizm rozpraszania i rozdwajania wydrążonego ego

Każdy człowiek, poczynając od nastolatków ma ukształtowane ego. Polega to na tym, że ma wpojoną własną tożsamość, wartości i zasady moralne.
W wyniku długotrwałego nadużywania alkoholu właśnie te zasady moralne tracą na ostrości, a z czasem zaczynają się rozmywać. Alkoholik poszukując środków na zdobycie alkoholu z rozwojem uzależnienia może postępować nieuczciwie np. przywłaszczać cudze pieniądze, kosztowności, wyłudzać
wartości materialne. Zazwyczaj uzależniony żyje w ciągłym kłamstwie, często też łamie prawo np. prowadząc samochód pod wpływem alkoholu czy stosując przemoc wobec bliskich.
Ten mechanizm najłatwiej wytłumaczyć porównując alkoholika do obrazu wierzby, która widziana z daleka wydaje się zdrowym, pełnym witalności drzewem. Gdy jednak podchodzimy bliżej okazuje się, że to drzewo jest spróchniałe od środka, dotknięte rozkładem i skazane na śmierć.

Mechanizm nałogowego regulowania uczuć

Alkoholizm jest chorobą, polegającą na braku umiejętności rozwiązywania problemów emocjonalnych w inny sposób niż przy pomocy alkoholu.
Emocje, które inni rozładowują na przykład rozmową z kimś bliskim, intensywnymi ćwiczeniami fizycznymi, słuchaniem muzyki lub w inny sposób uzależniony rozładowuje przy pomocy alkoholu.
Należy zauważyć, że jedną z właściwości alkoholu jest zmiana stanu świadomości, a zwłaszcza nastroju. Długoletnie nadużywanie alkoholu nie wykształciło lub wyparło inne sposoby rozładowywania emocji i z czasem tworzy się mechanizm nałogowego regulowania uczuć właśnie przy pomocy alkoholu. Prowadzi on do sytuacji, w których każda negatywna emocja np. złość, smutek, żal jest zapijana.
Inaczej dzieje się w sytuacji pozytywnych emocji np. radości z osiągnięcia sukcesu, nadziei na pomyślne zakończenie sprawy. Wtedy przy pomocy alkoholu uzależniony dąży do zwielokrotnienia i przedłużenia tego stanu.
Z czasem w świadomości chorego alkohol jawi się jako dobro, poczucie bezpieczeństwa, panaceum na wszelkie zło.
Odwrotnie - brak alkoholu jawi się jako przykrość, dolegliwość, mobilizuje do zdobycia go za wszelką cenę. W utrwalonym przekonaniu alkoholika to działanie jest niezawodne, wielokrotnie sprawdzone i w gruncie rzeczy niezbyt drogie.

Wszystkie wyżej omówione mechanizmy występują jednocześnie i bez udziału woli chorego. Mechanizmy te powodują irracjonalność zachowań uzależnionego w oczach innych ludzi.

Fazy choroby alkoholowej


Alkoholizm (inaczej uzależnienie od alkoholu, nałogowe picie, choroba alkoholowa) - jest to choroba przewlekła i nieuleczalna, dla której głównym objawem jest utrata kontroli nad ilością spożywanego alkoholu. Zdrowy człowiek pójdzie do baru, wypije jednego drinka i odejdzie od stołu nie pijąc kolejnych. To oznacza, że ma kontrolę nad piciem i może w dowolnym momencie przerwać. Osoba chora na chorobę alkoholową nie jest w stanie powstrzymać się od picia, robi wszystko by zdobyć alkohol i nie ma kontroli nad jego spożywaniem.


Co ciekawe, alkoholikiem nie jest tylko ten, co upija się codziennie.
Są także osoby, które piją kilka razy w tygodniu po jednym, dwa piwa lub piją tylko w weekendy, ale nie potrafią sobie wyobrazić życia bez picia w taki sposób. Takie osoby również mogą być uzależnione od alkoholu. Alkoholik potrafi się powstrzymać od picia przez dłuższy czas (np. tydzień lub nawet miesiąc) jednak po okresie abstynencji zaczyna spożywać alkohol ze zdwojoną siłą.

Bardzo często nałogowe picie jest nazywane “chorobą emocji” lub nawet “rakiem duszy”. Jest to prawdziwe odzwierciedlenie choroby alkoholowej, ponieważ alkoholik nie potrafi rozładować swoich emocji inaczej niż poprzez spożywanie alkoholu.

Istotę choroby alkoholowej przedstawię w poniższej historii (jest to tylko przykład wymyślony przeze mnie, chodzi o pokazanie w jaki sposób choroba się rozwija):

Jest piątek, 15 letni chłopak (nazwijmy go Adrian) wie, że w poniedziałek będzie sprawdzian z matematyki. Adrian ma duże zaległości z tego przedmiotu, nie rozumie co jest przerabiane na lekcji, więc na myśl o poniedziałku bardzo się denerwuje i żołądek ściska mu się w supeł.
Pod koniec lekcji jeden z kolegów zaprasza Adriana na swoją imprezę urodzinową.

Chłopak przyjmuje zaproszenie. Na imprezie jest wesoło. Są rozmowy, muzyka, żarty oraz dziewczyna, w której od pewnego czasu Adrian się podkochuje. Jest także alkohol. Chłopak, który jest ciągle przygnębiony i stremowany na myśl o poniedziałkowej klasówce po wypiciu pierwszego kieliszka wódki zauważył, że uczucia lęku i przygnębienia zniknęły. Adrian się rozluźnia, robi się wesoły i odważniejszy (zagaduje do dziewczyny, w której jest zakochany). Po jakimś czasie historia się powtarza i Adrian znów widzi błogosławione skutki alkoholu. Wkrótce dochodzi do wniosku, że nie ma sensu nosić w sobie lęku, żalu, wstydu lub innych negatywnych emocji skoro poprzez alkohol można szybko i łatwo poprawić sobie nastrój. W miarę upływu czasu chłopak sam szuka okazji do wypicia alkoholu, zaprasza kolegów i razem piją w zaroślach przy torach kolejowych. Bardzo się cieszy, ponieważ znalazł w końcu sposób na rozładowanie swoich emocji i odcięcie się od problemów. Chłopak coraz częściej i w coraz większych ilościach sięga po alkohol, ponieważ jego młody organizm bardzo szybko przyzwyczaja się do określonej dawki alkoholu i Adrian musi pić go coraz więcej, aby odczuwać te same skutki co wcześniej. Na początku wystarczył mu jeden kieliszek, potem były już dwa aż w końcu musiał wypić pół litra, aby zapomnieć o problemach i negatywnych emocjach związanych z nimi.

Tak właśnie przebiega rozwój choroby, jaką jest uzależnienie od alkoholu.
W kolejnej fazie pojawiają się dolegliwości somatyczne np. choroby wątroby i/lub trzustki.

Warto wiedzieć, że alkoholizm jest chorobą ciągłą i postępującą, która dzieli się na cztery fazy. Uzależniony w miarę rozwoju tej choroby przechodzi przez wszystkie opisane poniżej fazy, jednak zawsze istnieje możliwość zatrzymania się na danej fazie i podjęcia terapii przeciwalkoholowej. Jeżeli alkoholik po dłuższym czasie abstynencji sięgnie po alkohol wraca do tej samej fazy, na której skończył picie ze wszystkimi tego konsekwencjami.

Fazy choroby alkoholowej według dr. Jellinka:

1. Faza towarzyska:

- picie towarzyskie przy okazji przyjęć i uroczystości
- picie dla przyjemności.

2. Faza ostrzegawcza:

- picie dla poprawy nastroju
- szukanie okazji do picia
- początki regularnego picia
- upijanie się w sytuacjach towarzyskich
- niepamięć zdarzeń, które się wydarzyły po alkoholu tzw. “urwany film”

- usuwanie kaca za pomocą alkoholu tzw. “klinowanie”
- wzrost tolerancji na alkohol
- picie w samotności i w ukryciu.

3. Faza krytyczna:

- wyrzuty sumienia, poczucie winy
- poczucie konieczności wypicia przed południem
- zaniedbywanie rodziny, konflikty małżeńskie
- oszukiwanie związane z piciem alkoholu
- utrata zainteresowań nie związanych z piciem
- obojętność w stosunku do jedzenia, nieregularne odżywianie
- szukanie usprawiedliwień i alibi do dalszego picia
- nieudane próby picia kontrolowanego
- zachowania agresywne, konflikty z prawem
- nasilenie zaburzeń pamięci
- zaniedbywanie wyglądu zewnętrznego
- napięcie, drżenie, przymus porannego picia
- picie ciągami z okresami powstrzymywania się od alkoholu dla poprawy zdrowia
- próby udowadniania sobie (lub innym) swojej siły woli i zdolności do kontrolowania picia
- pogorszenie się stanu zdrowia fizycznego
- obniżanie się tolerancji na alkohol
- zaburzenia popędu seksualnego.

4. Faza chroniczna:

- okresy długotrwałego upijania się
- osłabienie zdolności rozumowania
- picie stało się jedyną ważną sprawą w życiu
- załamanie moralne, degradacja zawodowa i społeczna
- rozpad więzi rodzinnej
- poczucie skrajności, bezradności i odizolowania się od świata
- stany lękowe i obsesyjne picie
- otępienie alkoholowe
- psychozy alkoholowe, delirium
- padaczka alkoholowa
- choroby somatyczne np. marskość wątroby, polineuropatia
- krańcowe załamanie się funkcji organizmu, śmierć.

Jak widać w artykule uzależnienie zaczyna się niewinnie - od picia towarzyskiego poprzez coraz głębsze popadanie w chorobę, aż do śmierci.
Oczywiście cały proces przejścia przez wszystkie fazy jest rozłożony w latach, ale jest on typowy i bardzo wyniszcza organizm.
W większości uzależnieni po zaznajomieniu się z tymi fazami myślą, że u nich będzie inaczej i ich to nie dotyczy, jednak każdy alkoholik prędzej czy później przez to przechodzi.

W kolejnych artykułach zostaną opisane mechanizmy choroby alkoholowej oraz to w jaki sposób można pomóc osobom uzależnionym.

Psychologiczne aspekty głodu



Głód, to zgodnie z definicją, jest to odczucie stanu organizmów wyższych, związane z niedoborem pożywienia, tj. składników pokarmowych takich jak białka, tłuszcze, cukry, witaminy czy sole mineralne.

Podłożem uczucia głodu jest obniżenie stężenia takiego składnika pokarmowego jak glukoza, które jest rejestrowane przez ośrodki głodu i sytości w części mózgu zwanej podwzgórzem. Głód wywołuje zachowanie popędowe ukierunkowane na pobieranie pokarmu.To potrzeba pierwotna, która, jeśli nie są zaspokojona, uniemożliwia nam normalne funkcjonowanie.


Głód poddawany jest różnym wpływom środowiskowym w postaci:


  • przyzwyczajeń,
  • temperatury (zimno zwiększa głód natomiast wysoka temperatura zmniejsza),
  • aktywności fizycznej (krótki wysiłek fizyczny zmniejsza apetyt z kolei przewlekły zwiększa ilość spożywanych pokarmów),
  • nawyków żywieniowych,
  • dostępności produktów spożywczych,
  • jakości jedzenia.


Objawy głodu to między innymi uczucie ssania w żołądku, niepokój oraz ból w nadbrzuszu. Oprócz tego mogą pojawić się zawroty i bóle głowy oraz nudności i drżenie mięśniowe. Z kolei przeciwieństwem głodu jest uczucie sytości, które występuje po spożyciu pokarmów. Natomiast apetyt to chęć spożywania tylko wybranych potraw.


Najczęściej występujące przyczyny zaburzeń łaknienia (apetytu):


  • Zaburzenia układu dokrewnego: niewyrównana cukrzyca, niedoczynność nadnerczy, nadczynność przytarczyc, niedoczynność przysadki.
  • Choroby ośrodkowego układu nerwowego ze wzmożeniem ciśnienia śródczaszkowego, którym towarzyszą bóle głowy i wymioty.
  • Choroby przewodu pokarmowego, takie jak: ostry i przewlekły nieżyt żołądka, nieswoiste zapalenia jelit, choroby wątroby, dróg żółciowych i trzustki, zwężenie odźwiernika, zaparcie, choroby nowotworowe, stan po wycięciu żołądka.
  • Zaburzenia witaminowe (zwiększone stężenie witaminy D), elektrolitowe (zwiększone stężenie wapnia).
  • Niedokrwistości – z niedoboru żelaza, niedokrwistość złośliwa.


Wśród chorób i dolegliwości, którym towarzyszy brak łaknienia, wymienia się:


  • dolegliwości przewodu pokarmowego, czyli choroby wątroby, trzustki, nieżyt żołądka czy zapalenie jelit. Oprócz braku łaknienia występują nudności, wymioty, żółtaczka lub zaparcia,
  • centralne choroby układu nerwowego (np. psychoza, nerwica),
  • zaburzenia endokrynologiczne - brak łaknienia pojawia się w nadczynności przytarczyc, niedoczynności przysadki mózgowej lub w niewyrównanej cukrzycy,
  • choroby nowotworowe - brak łaknienia pojawia się jako następstwo oddziaływania na ośrodek regulacji w układzie nerwowym różnych substancji, produkowanych przez guza; brak apetytu może mieć również związek z upośledzeniem smaku i węchu,
  • zaburzenia witaminowe, np. przedawkowanie witaminy D, niedobór witamin oraz zaburzenia elektrolitowe, np. niedokrwistość czy niewydolność wątroby,
  • jadłowstręt psychiczny - występuje najczęściej u młodych dziewczyn i powoduje głębokie zaburzenia metaboliczne i hormonalne. W skrajnych przypadkach jadłowstręt może prowadzić nawet do śmierci,
  • przewlekły alkoholizm,
  • zatrucia,
  • alergie pokarmowe - najczęściej uczulającymi alergenami są jajka, orzechy, ryby oraz owoce morza; spożycie alergenu wywołuje bóle brzucha,
  • palenie papierosów - palenie tytoniu obniża liczbę wchłanianych kalorii oraz przyspiesza metabolizm,
  • przyjmowane leki (szczególnie antybiotyki).


Głód fizjologiczny i głód emocjonalny - różnice


Różnice pomiędzy głodem fizjologicznym a emocjonalnym.
Źródło: Medycyna Praktyczna dla pacjentów
https://www.mp.pl/pacjent/dieta/odchudzanie/radypsychologa/174180,psychologiczne-aspekty-odczuwania-glodu-i-sytosci


O portalu

Miejsce pełne zdrowia to nowo powstały portal internetowy o dietetyce i zdrowym stylu życia. W serwisie będą udostępniane merytoryczne artykuły dzięki, którym będziesz mógł zadbać o swoje odżywianie i zdrowie. Właścicielem Portalu jest marka Przystań zdrowego życia. Chcesz się skontaktować z redakcją? Napisz: miejscepelnezdrowia@gmail.com

Informacja

Treści zamieszczone na Portalu Miejsce pełne zdrowia mają charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny i nie mogą zastępować kontaktu z lekarzem bądź innym pracownikiem ochrony zdrowia. Przed zastosowaniem się do porad zawartych w tym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem lub innym pracownikiem ochrony zdrowia w zależności od potrzeb. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności wynikającej z zastosowania się do porad znajdujących się w Serwisie.

Kopiowanie, przetwarzanie lub rozpowszechnianie materiałów dostępnych w tym Serwisie w całości lub w części bez zgody Redacji jest zabronione.